خبر توقیف «دنیای تصویر» خبر بسیار عجیب و بامزه‌ای بود. من ابتدا فكر كردم دروغ سیزده است چون نزدیك به سال نو هستیم فكر كردم كه دوستان می‌خواهند هنرمندی كنند و دل عده‌ای را با این شوخی شاد كنند! اما بعد متوجه شدم این چنین نیست و ماجرا جدی‌تر از این حرف‌هاست. قبل از اینكه احكام به نظر صاحبان حكم برسد، مقامات آگاه حكم را به خبرگزاری‌ها اعلام می‌كنند. من اصلا متوجه نشدم این حكم چه دلیلی و منطقی دارد كه بعد از اینكه صبح خبر را خبرگزاری‌ها مخابره كردند ساعت پنج یادشان آمد كه تازه نامه را برای ما بفرستند. نمی‌دانم این قضیه بعد از انتخابات و در این شرایط مملكت چه معنی دارد و چقدر علاقه‌مندی به موضوع فرهنگ را نشان می‌دهد. اما گمان می‌كنم یا دوستان اشتباه كرده‌اند یا خواسته‌اند آخر سال پیامی را برای سینما ارسال كنند. من دنیای تصویر را مجموعه‌ای برای سینمای ایران می‌بینم. دنیای تصویر به خودش ختم نمی‌شود. بلكه به كلی از نویسندگان برجسته، فیلمسازان كشور، دانشجویان سینما و تمام سینمای ایران ختم می‌شود. من لغو امتیاز این ماهنامه را پیامی برای سینما می‌دانم. گمان می‌كنم نسبت به این موضوع باید حساسیت نشان داد. نمی‌شود 17 سال فعالیت یك نهاد را با یك آب خوردن از بین برد. ما قرار است به مال مردم و كار مردم احترام بگذاریم. چه كسی به خود اجازه داده فعال مایشاء در همه حوزه‌ها باشد. یك جریانی به جای دادگاه عمل كند، به جای هیات منصفه عمل كند و نظریه‌پردازی كند؟ اطلاعیه‌ای كه صادر شده شبیه نقدهای بولتن‌‌هاست تا یك جریان نظارت بر مطبوعات و یك هیات رسمی كه وزارت ارشاد مسوول آن است. مجله دنیای تصویر نه نشریه زرد است و نه متعلق به جریانی كه بخواهد كاسبی كند. تیراژ نشریه «دنیای تصویر» در طول 10 سال گذشته یكسان بوده، برای فروش منتشر می‌شود. اگر دوستان از اینكه نهادهای مستقل در حوزه فرهنگ فعالیت داشته باشند نگران هستند و تمام نهادها را وابسته می‌خواهند و نمی‌خواهند سخن مستقل وجود داشته باشد چرا به طریقه دیگری حرف‌شان را نمی‌زنند؟ آیا تنها راه این ایجاد محدودیت‌هاست؟ من از تمام راه‌های قانونی برای پیگیری این موضوع استفاده خواهم كرد. تمام دوستان در وزارت ارشاد كه در جریان این موضوع بودند ابراز ناراحتی كردند و این حكم را باعث نگرانی دانستند. یكی از دوستان در وزارت ارشاد معتقد بود نشریه «دنیای تصویر» از نظر ما فخر جامعه مطبوعاتی است هم خود نشریه و هم جشن دنیای تصویر. شما می‌خوابید و یك شبه تكلیف یك نشریه را درست چند روز مانده به عید روشن می‌كنید. این چه قانونی است كه با حكم ناگهانی در آخر سال یك نشریه را تعطیل می‌كنند و اصلا هم برایشان مهم نیست كه چه اتفاقی برای افراد می‌افتد. من از مقاماتی نیستم كه در كنار كارهای دیگرم مجوز 10 نشریه هم داشته باشم. بهتر است دوستان ما در هیات نظارت سری به دكه‌های نشریات بزنند، البته اگر نظرشان این بوده كه كاپیتان را نشان دهیم و بعد دیگران را علم می‌كنیم و حساب‌شان را می‌رسیم كه بحث دیگری است. در فرهنگ سنتی‌ ما قبل از اینكه بخواهند سر گوسفندی را ببرند به او آب و نبات می‌دهند، اما ما از گوسفند هم كمتریم.