دنياي تصوير

علي معلم در گفت‌وگو با خبرنگار سينمايي فارس در ارزيابي خود از سينماي ايران در سالي كه گذشت، اظهار داشت: به اعتقاد من بهترين اتفاق سال سينما در سالي كه چندان مطلوب مخاطبان و منتقدين نبود زنده ماندن سينماي ايران بود كه علي‌رغم مشكلات فراوان و با وجود دست و پنچه نرم كردن با مسائل اقتصادي، مميزي و غيره همچنان پابرجا بماند و براي اهالي سينما اين نكته بسيار حائز اهميت است.
اين منتقد با سابقه سينماي ايران در خصوص بدترين اتفاق سال سينمايي گفت: بدترين اتفاق محروم شدن ما از حرف زدن در مورد سينما بود بطوريكه نشريه دنياي تصوير پس از 17 سال انتشار مداوم از ابتداي سال 87 توقيف شد و ما نتوانستيم با مخاطبان خود در اين سال پرفراز و نشيب همگام شويم.
وي افزود: سينماي ايران احتياج به تحليل‌هاي كارشناسانه دارد و غيب يك ساله دنياي تصوير ثابت كرد كه اين نشريه مي‌تواند بسياري از مشكلات تئوريك سينما را حل كند و اميدوارم بتوانيم در روز پاياني سال 87 با انتشار مجدد دنياي تصوير غيبت يكساله خود را جبران كنيم.
وي همچنين در ارزيابي كلي خود از سينماي ايران در سال 87 خاطرنشان كرد: سينماي ايران مانند هر موجود زنده‌اي كه حيات مادي و معنوي دارد داراي ويژگي‌هايي است كه هر سال هم اين مسائل وجود دارد كه متاسفانه برخي از آنها تبديل به معضلات و مشكلات جديد براي سينماي ايران مي‌شود.
وي افزود: سينماي با دستگاهي مخاطب محوري ديگر نظير تلويزيون در يك رقابت نابرابر قرار دارد و در سال 87 متاسفانه اين رقابت نابرابر ضربات جبران ناپذيري اقتصادي و فني زيادي را به پيكره سينما وارد كرد بطوريكه تلويزيون بسياري از اهالي سينما را به سوي ساخت آثار عادي كشاند و اين مساله نيروهاي حرفه‌اي سينما را تحليل برد.
اين منتقد سينمايي ايران ادامه داد: متاسفانه حجم توليدات بي‌ضابطه تلويزيون به گونه‌اي بود كه باعث بالا رفتن دست‌مزدها شد و اين افزايش دستمزد در شرايطي رخ داد كه عايدي خاصي براي سينماي ايران به همراه نداشت، درست است اين رقابت نابرابر ايجاد اشتغال كرد اما از لحاظ فني ضربات جبران‌ناپذيري را به سينماي ايران وارد كرد.
اين تهيه كننده سينماي ايران خاطرنشان كرد: همچنين سبك‌سري سينماي ايران در توليد فيلم سينمايي باعث شد امسال شاهد ساخت فيلم‌هايي بسيار نازل باشيم كه باعث شد سطح توليدات سينمايي ايران به شكل حيرت‌انگيزي نازل شود.
علي معلم خاطرنشان كرد فيلم‌هاي جديد جشنواره نيز يك ضعف اساسي داشتند و آن عدم هويت‌يابي جامعه در فيلم‌ها بود بطوريكه ديگر چيزي از مشكلات جامعه در فيلم‌ها به شكل عمومي ديده نمي‌شود و اين اجتماعي‌زدايي و مفهوم زدايي در بسياري از فيلم‌ها ديده شد.
وي ادامه داد: بسياري از فيلم‌ها معلوم نيست براي چه كساني ساخته مي‌شوند و يكي از مشكلات اساسي سينماي ما نسبت نداشتن سينما با مردم جامعه و بي‌توجهي به نيازهاي مخاطب و مخاطب شناسي است و فكر مي‌كنم لازم است يك رويكرد دوباره‌اي در كانال ارتباطي بين فيلم‌ساز و مخاطب بوجود بيايد و همان كاري را كه در سال 85 و 86 توسط منتقدان انجام شد و يك بازنگري كلي در مضامين سينمايي صورت گرفت به نظر مي‌رسد بايد هر چه زودتر تكرار شود.
اين منتقد سينماي ايران همچنين با اشاره به حضور كمرنگ سينماي ايران در سال جاري تصريح كرد: متاسفانه حضور كمرنگ سينماي ايران در بازارهاي جهاني و نداشتن يك بازار خوب براي صادرات فيلم نشان مي‌دهد مراجع ذيربط بسيار در اين زمينه كم كاري كردند به‌طوري كه در سال گذشته خروجي بين‌المللي سينماي ايران به صفر نزديك شد و اين يك علامت خطر بسيار جدي براي سينماي ايران است چرا كه سينمايي كه ساليانه به طور متوسط 80 فيلم توليد مي‌كند حداقل بايد بتواند 10 درصد از توليدات خود را صادر كند اما اين اتفاق به هيچ وجه براي سينماي ايران رخ نمي‌دهد.
معلم با اشاره به انتخاب خود براي بهترين فيلم سال سينمايي اظهار داشت: حضور «آواز گنجشك‌ها» و مجيد مجيدي در سال جاري حضوري بسيار مثبت بود و چه در زماني كه فيلم در برلين نمايش داده شد و جايزه بهترين بازيگر را توسط رضا ناجي كسب كرد و چه در زمان اكران عمومي فيلمي بسيار موثر بود.
وي افزود: به‌طور كلي اگر بخواهم از نظر بهترين‌ها دو چهره و يا فيلم را اشاره كنم مي توانم به فيلم‌هاي «آواز گنجشك‌ها» و «درباره الي...» اشاره كنم كه آغاز سال 2008 ميلادي و پايان آن را با يك موفقيت بسيار خوب بين‌المللي براي سينماي ايران رقم زدم.
اين منتقد سينمايي همچنان به اشاره به برترين فيلم‌هاي توليد شده در سال جاري اظهار داشت: خيلي علاقمند نيستم كه در اين مورد صحبت كنم و بيشتر بدترين عامل را رويكرد مغشوش فعاليت‌هاي صنفي مي‌دانم كه باعث شد مشكلات بسيار زيادي در زمينه توليد نيز نصيب سينماي ايران شود.
سردبير و مسئول نشريه دنياي تصوير تصريح كرد: بطوركلي پشتيباني را كه بايد دست اندركاران سينما داشته باشند امسال ضعيف‌تر از سال گذشته بود و متاسفانه برخي از خودخواهي‌ها، بخل‌ها، حسادت‌ها و يكجانبه‌گرايي ها و در نهايت در يك خط بودن اهالي سينما آسيب‌هاي جدي را وارد كرد كه بايد در اين مورد اهالي سينما سعي كنند اين جزاير از هم جدا افتاده را به هم نزديك كنند.
معلم همچنين با اشاره به پديده سال سينمايي تصريح كرد: من تقريبا فكر مي‌كنم پديده خاصي در سينما نداشتيم اما شايد پديده به معناي منفي عدم همگرايي است كه در سينماي ايران وجود دارد و باعث شده سينماي ايران تضعيف شود.
وي ادامه داد به اعتقاد من تا به يك همگرايي نرسيم اعتماد به نفس سينما همچنان خدشه‌دار خواهد بود و فكر مي‌كنم سال آينده سال بازگشت اعتماد به نفس به سينماي ايران باشد و اميدوارم پشتيباني نهادهاي رسمي مانند امسال كم نباشد.
معلم خاطرنشان كرد: امسال سال عزيزكرده‌ها بود در حاليكه فكر مي‌كنم سينماي ايران نيازمند عدالت است و اگر بخواهيم شرايط را به‌گونه‌اي تغيير دهيم كه شايستگي جاي خود را به رفاقت بدهد بايد بسياري از تصميمات يكجانبه و يكسويه نگرانه را از بين ببريم.
وي در خاتمه با اشاره به پيشنهاد خود براي سال 88 سينماي ايران گفت: متاسفانه همواره در سال‌هايي كه در جامعه انتخاباتي جريان دارد آينده سينما با نگراني‌هايي همراه مي شود چرا كه تلقي‌هاي متفاوت از سينما باعث شده بر پيكره سينما ضرباتي وارد شود و اميدوارم چه در دولت فعلي و چه در دولت آينده يك برنامه‌ريزي داشته باشيم تا به يك سمت و سوي مشخص و فرهنگي حركت كنيم چرا كه اعتقاد دارم مزرعه فرهنگ مزرعه‌اي ديربازده است و بايد با صبر و حوصله نتايج آن را دنبال كرد و اگر ضابطه‌مندي در رأس كارهاي فرهنگي قرار گيرد بسياري از مشكلات سينماي ما حل خواهد شد.